دوستان دختر رز توبه ز مستوري كرد/ شد بر محتسب و كار به دستوري كرد

آمد از پرده به مجلس عرقش پاك كنيد/ تا نگوييد حريفان كه چرا دوري كرد

جاي آن است كه در عقد وصالش گيرند/ دختري مست چنين كاين همه مشتوري كرد

مژدگاني بده اي دل كه دگر مطرب عشق/ راه مستانه زد و چاره مخموري كرد

نه شگفت ار گل طبعم ز نسيمش بشكفت/ مرغ خوشخوان طرب از برگ گل سوري كرد

نه به هفت آب، كه رنگش به صد آتش نرود/ آنچه با خرقه زاهد مي انگوري كرد

حافظ افتادگي از دست مده ز آنكه حسود/ عرض و مال و دل و دين در سر مغروري كرد